Worstelen

Deze uitspraak raakte mij. En tijdens een rondje hardlopen realiseerde ik mij opeens waarom! Toevallig heb ik namelijk van mijn worstelingen mijn grootste kracht gemaakt: 1) De zoekende jobhopper werd Loopbaanadviseur. 2) De lompe olifant in de porseleinkast wordt nu bewust en actief in gezet & dus als kracht. 3) De opgebrande HR lady/tweeling-mama werd een preventieve, pro-actieve Casemanager & Sparringpartner, ook voor andere HR ladies. Dit laatste simpelweg doordat ik snap en weet hoe frustrerend het kan zijn om je hart vanuit zuivere hulp-willen-gevende drijfveren open te stellen naar medewerkers, terwijl je aan de andere kant ook organisatiebelangen en juridische petten op hebt... Hierdoor worden HR ladies vaak met wantrouwen bejegend. Sta dan maar eens stevig in je schoenen zodat dit je persoonlijk niet raakt. Want zelf weten dat je zuiver van geweten bent voorkomt dit soort interne gespletenheid, het worstelen...

Maar wat men natuurlijk bedoeld heeft met deze uitspraak, & die ik ook erg goed snap, is: "Mensen; blijf niet hangen in weerstand!" Dat is wat men hiermee zegt. En dat is nu precies waar het om draait & wat ik ga brengen met mijn e-courses: Mensen in beweging & regie krijgen. Of je nu noodgedwongen moet veranderen, veroorzaakt door je omgeving, of dat je zo enorm vastzit in je weerstand dat je wel voelt dat je iets moet veranderen... Ik help hiermee, via mijn e-courses, met mijn HR advies werk, middels coachen & trainen. Hoe mooi is dat?! Laat gemopper, verzuring, apathie, kortom: Je geworstel, niet je identiteit in negatieve zin worden!

If you don't like something, change it. If you can't change it, change your attitude. Don't complain… ~ Maya Angelou 

Ik zeg: Amen! X Sel

www.courage-hr.nl

Onder water

Geloven in jezelf. Zou dat iedereen gunnen, ook mijzelf. Onzekerheid ondermijnt dat geloof. Aan mijzelf toe te geven dat dat nou is wat er nu is; die 100% onzekerheid. OK, dat is niet niks! En ik weet dat ik van buiten af heel "zeker" over kan komen, het is dan ook heel verleidelijk dit deel van mij onder water te houden... (Ego-dingetje, note to self: "So loose the "E" en just fucking let Go..")

Zeker overkomen maar het in wezen niet zijn, het maakte dat ik de ander steeds aan het bevestigen ging dat ik echt niet onzeker was...

Vind je mij wel leuk, goed, slim, kundig, grappig, mooi? Steeds die bevestiging van buiten willen maakte dat ik mij als vrouw met sterke onafhankelijkheidsdrang juist heel afhankelijk en behoeftig opstelde. Ik wilde niet dat dit zo was, wilde onafhankelijk zijn, dus verzette ik mij ertegen en juist dat verzet kostte weer energie...

Je onzekerheid verbloemen door het je te laten verlammen en iets na te laten ook al wil je het diep van binnen best graag... Of je best gaan zitten doen, jezelf teveel aan je omgeving aanpassen, jezelf heel bewijsdrammerig en betweterig overschreeuwen... Allemaal heel vermoeiend, want we houden een groot deel van onszelf zo verborgen, onder water...

Dus ik besloot mijn onzekerheid te laten zien. Maar dat confronteerde mensen om mij heen dan weer met dat deel van zichzelf wat zij zelf liever verborgen wilden houden. Dus ik was een spiegeltje waar zij inkeken, maar naar eigen zeggen geen last van hadden... sja, kan...zou mooi zijn, jezelf nooit tegen te komen in een ander... je niet herkennen in een ander, als een deel van jezelf.. Dat kan natuurlijk...
Als ondernemer is dit ook een lastig verhaal, want mensen kopen graag bij mensen die zich autoriseren in kennis en kunde, en mijn ervaringsdeskundigheid, sja... die ligt juist in het transparanter maken van die delen onder water... En juist dat vinden we eng! Maar in die onderstroom zit wel mijn kracht! Daar ben ik dan weer niet onzeker over ;) Ik snap als geen ander wat mensen onder water communiceren!

Accepteren vanuit Zelfcompassie dat je onzeker bent is de eerste stap... Daarna het vertrouwen herstellen in jezelf door je eigen talenten (weer) te zien en van daaruit (dus van binnenuit) werken, jezelf durven laten zien is heel wat! Ik leer ook in te zien dat alleen dat gegeven al krachtig en goed genoeg is en verleg mijn focus op dit deel... Direct stoppen met dat wat energie kost en datgene voeden en blijven doen wat het meeste liefde in je opwekt, dit verankeren, het is een weg... X Sel

Losse eindjes

Losse eindjes, ze kosten energie en het ruimt zo lekker op deze af te ronden. Dingen die je dwars zitten, mensen, projecten waar je nog wat mee "moet"... niet uitgesproken en/of uitgewerkt kunnen ze zorgen voor een soort energie-lek... in ieder geval wel bij mij...

Ik kwam een stukje van Susan Smit tegen en ik had het zelf niet mooier kunnen verwoorden: "Morgen, op 21 december, is het Midwinter/Yule; de kortste dag en langste nacht van het jaar. Het feest viert het terugkeren van het licht, het lengen van de dagen. Het in huis zetten van een versierde naaldboom, die we nu kerstboom noemen, het bestaat al eeuwenlang. Het is het moment voor rust, overdenking, afscheid, verstilling, wijsheid, mysterie. Voor een pas op de plaats!"

2014 Ga het straks in, zonder losse eindjes, stel je zaken op orde, ruim op, maak plannen! En dan is het vakantie, tijd om afscheid te nemen van het oude, stil te staan bij wat er nu allemaal is en dat toe te laten door diep adem te halen en je te realiseren waar je staat en daarvan te genieten, van jezelf en de stappen die je hebt durven zetten.
Ergste angsten: Check! Sta ik nog? Ja! Ben ik vrij? Check! Voel ik mij ook daadwerkelijk vrij & voel ik rust, ben ik in regie? Check! Met wie of wat heb jij nog losse eindjes lopen?

Dit wordt het jaar dat ik bewust op mij afroep wat ik diep van binnen over mijzelf geloof. In mijn wereld zal datgene wat ik van binnen over mijzelf geloof en wat ik voor me zie aan toekomstbeelden, weerspiegeld worden en zich gaan manifesteren! Een bewust jaar, een jaar van doen ondanks belemmerende overtuigingen, zelf in beweging blijven en beweging blijven brengen, van zelfzorg, mildheid & eigenliefde. X <3 Sel

Begrepen willen worden

Ik hoop dat bovenstaande tekst mijn werkelijkheid meer en meer gaat worden. Is het erg om niet begrepen te worden wanneer je vanuit je hart werkt en leeft? Weer iets om los te laten. Wil vanuit mijn waarheid leven en niet mijn taal of woorden aanpassen om maar begrepen te kunnen worden. Het zijn gevoelswoorden. Mijn schrijven begint vanuit zelf willen begrijpen als iets mij raakt. In dit geval is dit het "begrepen willen worden", kennelijk een nogal sterk aanwezige behoefte in mij.
Grappig wel, dat dit mij dus helpt begrijpen terwijl een ander dit kan lezen vol onbegrip :) Wat ik een tof gevolg zou vinden van mijn schrijven hier op dit medium, is dat het de ander raken kan en mag. Dat is mijn hartsverlangen. Begrepen willen worden blijft gelukkig wel secundair aan het feit dat ik het zelf zo enorm fijn vind om te schrijven en te delen. Moedig leven en vanuit je hart jezelf laten zien, het voelt soms allesbehalve moedig, eerder kwetsbaar.

Wil degene die dit niet begrijpt maar wel voelt s.v.p. opstaan? ;)

Vluchteling

Vluchten kan niet meer. Je kunt niet blijven weglopen voor pijn, woede, verdriet & angst. Het maakt je een vluchteling die steeds onrustig alles wat zwaar is met zich mee blijft dragen... Het trekt je omlaag en wat je niet aangaat blijft bestaan en aan je kleven...
Omgaan met pijn, hoe doe je dat, hoe ga je daar bewust naartoe, hoe geef je verdriet een plek? Hoe doorvoel en transformeer je het zodanig dat je niet als slachtoffer achterblijft, vastzittend in gestolde energie met gebalde vuisten! Hoe laat je het stromen & hoe doseer je? Er zit niets anders op dan de volgende stappen, al schrijvend, te doorlopen:

1. Doorvoel en benoem je pijn, woede, kwaadheid, haat & teleurstelling, zet het op papier en laat het stromen totdat je leeg-geschreven bent en een gevoel van ruimte & opluchting ervaart
2. Benoem je angst, het raakt een angst, wat is die?
3. Jij bent zelf een deel van het ontstaan van dit gevoel, pak je aandeel. Zeggen dat je het jammer vind is geen blijk van zwakte of persoonlijk falen, het betekent dat het je oprecht spijt wat er is gebeurd...
4. En dan nu: Wat wens jij de ander of jezelf na deze ervaring(en)?
5. Nu kun je eindelijk bij je hartsverlangen, deze lag bedekt onder alle negatieve emoties namelijk. Benoem en uit je verlangens...

Het is geen logisch stappenplan, het gaat met vallen en opstaan, soms ben je bij 3 en schiet je plots weer terug naar 1. Of soms zit je in 1 bij verdriet en pijn en hop! Daar is die boosheid ook gelijk weer. Ook is het fijn te weten dat er geen vaste tijd zit aan hoelang je hierover doet, het gaat erom dat je je erna opgeruimder en opgeruimder gaat voelen... Het is als het pellen van de lagen van een ui...je moet terug naar je kern, naar je goud!

Easier said than done, be patient...it takes time... I know! ;)

Groei

Verandering & transformatie, beide woorden roepen weerstand op. Weerstand in de vorm van ontkenning, teleurstelling, verdriet, angst, boosheid, wantrouwen, afstandelijkheid, betweterigheid, geslotenheid, etc... Toch zit veranderen in onze natuur. Het is een overlevingsmechanisme wat in onze genen zit besloten. Het enige wat continue is in deze wereld, in de natuur, is verandering...

Onlangs heb ik met verschillende mensen in mijn omgeving gesproken over de lading die woorden hebben. Mijn woordgebruik is uniek en een woord kan voor mij een lading hebben terwijl het bij een ander niet aanhaakt of nietszeggend is of, erger nog, mensen slaan op de vlucht, weg klandizie! ;)

Transformatie bijvoorbeeld... Oe, dat gaat over veranderen? Geen zin in, en dus haken we af. Zou heel goed kunnen, want zeg nu zelf: Wie heeft er nou zin in veranderen? En dit geldt al helemaal als je zelf niet voor die verandering koos, maar deze je domweg overkwam of is opgelegd...

Maar als ik nu "Groei" pak als doel-woord en een transformatieproces daar nu eenmaal meestal aan vooraf gaat, begrijp je vast ook wel waarom ik mensen graag tot steun en inspiratie wil zijn in tijden van transformatie. Het is een kans op groei. Mensen die midden in een moeilijk proces zitten ervaren vaak letterlijk en figuurlijk groeipijn en zien ook geen lichtheid meer, het licht aan het eind van de tunnel niet... Ik loop vaak naast deze mensen, zet ze verder in beweging. Snap wat transformatie is, I've had my share, daarom kan ik dit denk ik zo goed, het geven van een ander perspectief...

X Sel

Courage HR

Schaamte

Schaamte, een dodelijk mechanisme maar we kennen het allemaal. Wanneer ik iets bij een ander "aanraak" wat de ander graag verborgen wil houden, krijg ik doorgaans twee reacties: "Ik weet niet waar je het over hebt en het heeft niets met mij te maken!" Of: "Ik weet precies waar je het over hebt, maar ik wil het er (nu) niet over hebben!" Grenzen moet je respecteren natuurlijk...

Geheimhouden, stilhouden en oordelen zorgen ervoor dat schaamte kan floreren. Schaamte bepaalt hoe je over jezelf, over anderen en de wereld die je om je heen creëert denkt. Schaamte haakt aan doordat je gelooft dat je alleen bent, de enige bent die dit (wat het ook zijn moge) heeft. Dat je dus alleen moet zijn met dit enorme geheim. Ik ken mensen die hun diepste kern hun leven lang verborgen houden. Stel je voor dat iemand ziet hoe "verschrikkelijk" zij echt zijn... Maar wat nu als iedereen verschrikkelijk is en dat gewoon heel "normaal" is. Als dat er mag zijn, als jij er dus 100% mag zijn. Wat voor gevoel levert je dat op?

Het mooiste "medicijn" om schaamte als sneeuw voor de zon te laten verdwijnen is het in het licht te houden. Wanneer je je schaamte uitspreekt en je jezelf omringt met compassie verdwijnt het als sneeuw voor de zon. Maar laat jezelf niet zomaar zien! Er zijn personen die het niet verdienen om onze schaamte te zien. Die ander:

1. hoort het, voelt plaatsvervangende schaamte en bevestigt je dat je je inderdaad moet schamen met als gevolg dat je de ander aan het geruststellen gaat zodat diegene zich weer wat beter gaat voelen;
2. reageert met "aangeleerde" sympathie ipv empathie: "Och arme jij!" Maar je voelt het niet, de ander voelt niet in en is alleen maar blij en opgelucht dat het het niet over hem of haarzelf gaat;
3. is teleurgesteld over je imperfecties want jij was toch altijd die steunpilaar, die rots;
4. oordeelt niet begrijpend en zegt: "Hoe kon je dit laten gebeuren?" "Dat doe je toch ook niet!" het roept discussie op ipv dialoog;
5. ontkent wat je zegt en stelt dat je overdrijft: "Zo erg is het heus niet!";
6. het wordt gebagatelliseerd en het gaat gelijk over wat pas echt erg is...

Bovenstaande anderen, je wordt er zo moe van! Ze onttrekken energie! Koester jezelf in veiligheid met positieve mensen om je heen, die jou en je gedoe 100% laten zijn en daar "gewoon" 100% naar durven luisteren zonder te zeggen dat je het anders moet doen of zij het zelf zo graag anders doen. Echte verbinding is dat alles, jouw 100%, gedeeld mag worden, ook je schaamte en jij daar niet op afgerekend, afgekeurd, beoordeeld word... Voorwaarden voor een verbonden relatie zodat schaamte plaats kan maken voor iets mooiers: verbinding & compassie.